ازدواج با کافران یکی از مباحث مهم و گسترده در فقه اسلامی است که اهمیت آن به دلیل فراوانی احکام فقهی و گوناگونی آثار اجتماعی آن مشهود است. در این بحث، مقصود از کافر، هر فرد غیر مسلمان است که میتواند از نظر اعتقادی به کفر محکوم شود. کافران به دو دسته کلی تقسیم میشوند: کافر کتابی و غیرکتابی. از سوی دیگر، هر یک از این دو گروه میتواند به حربی و غیر حربی تقسیم گردد. از دیگر سوی، محکومان به کفر نیز دارای گروههای مختلفی هستند که از آن جمله میتوان به ناصبیان و غالیان اشاره کرد.
ضرورت بررسی موضوع ازدواج با کافران در عصر حاضر، بهویژه در مقایسه با صدر اسلام، بیش از پیش احساس میشود. در آن زمان، روابط مسلمانان با کافران در چارچوب کشور اسلامی و تحت عنوان دارالاسلام محدود میشد و به ندرت به خارج از مرزهای آن، یعنی دارالحرب یا دارالشرک، ارتباط مییافت. اما امروزه، جهان دستخوش تحولات گستردهای شده و مناسبات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در مقیاس وسیعتری برقرار شده است. بسیاری از مسلمانان در کشورهای غیر اسلامی زندگی میکنند که ازدواج با بانوان مسلمان در آنها ممکن است با مشکلات و چالشهای فراوانی همراه باشد.
امروزه همچنین شاهد روند رو به رشدی از اسلام آوردن برخی شهروندان در دارالشرک هستیم. این نومسلمانان ممکن است دارای همسرانی از همکیشان پیشین خود باشند و یا در پی ازدواج با مسلمانان. از این رو، بررسی عمیق و علمی این مسائل توسط پژوهشگران فقهی آشنا، برای درک صحیح و مناسب از احکام اسلامی و تطبیق آنها با شرایط معاصر، از اهمیت ویژهای برخوردار است.