ابن فورک اصفهانی

[ویکی فقه] ابن فورک اصفهانی (ابهام زدایی). ابن فورک اصفهانی ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابن فورک ابوالحسن علی بن فورک اصفهانی، ابن فورک ابوالحسن علی بن فورک اصفهانی، از محدّثین اصفهان• ابن فورک احمد بن ابی یعقوب اصفهانی، ابوالحسین احمد بن ابی یعقوب یوسف بن فورک مستملی، از محدّثین اصفهان• ابن فورک احمد بن محمد اصفهانی، ابن فورک احمد بن محمد اصفهانی، از محدّثین و فقهای شافعی در قرن پنجم هجری• ابن فورک اسماعیل بن سهل اصفهانی، از قاریان و اساتید قرائت و تجوید و از محدثین اصفهان• ابن فورک بشران بن فورک اصفهانی، بشران بن فورک (یحیی)، از محدّثان اصفهان• ابن فورک عبداللّه بن حسن اصفهانی، عبداللّه بن حسن بن فورک، از محدّثین اصفهان• ابن فورک عبداللّه بن محمد اصفهانی، عبداللّه بن محمّد بن مهران بن فورک بن عطاء بن عبداللّه بن مهیار، از محدّثین اصفهان• ابن فورک ابوبکر عبداللّه بن محمد اصفهانی، از محدّثان فقهاء و قاریان قرآن در قرن چهارم هجری در اصفهان• ابن فورک ابوبکر محمد بن حسن انصاری اصفهانی، متکلم، فقیه، مفسر، ادیب و واعظ اشعری شافعی • ابن فورک ابوبکر قاسم بن احمد اصفهانی، از محدّثین اصفهان• ابن فورک ابومحمد قاسم بن فورک اصفهانی، از محدّثان اصفهان در قرن سوم هجری• ابن فورک عبیداللّه بن فورک اصفهانی، عبیداللّه بن فورک بن عطاء بن شهره قبّاب، از محدّثین اصفهان و عموی ابوعبداللّه محمّد بن محمّد فورک• ابن فورک محمد بن اسماعیل عنبری اصفهانی، از قاریان و اساتید قرائت و تجوید• ابن فورک هیثم بن فورک جروانی اصفهانی، از محدّثین اصفهان• ابن فورک یوسف بن فورک مستملی اصفهانی، از محدّثین اصفهان
...

💡 این نوع مدارس قبل از تأسیس نظامیه‌ها وجود داشته‌اند و می‌توان از مدرسه امام ابوبکر بن فورک اصفهانی (۴۰۵ ه. ق) در نیشابور، مدرسه سعیدیه که آن را نصر بن سبکتکین برادر سلطان محمود غزنوی مشهور بنا کرد و مدرسه‌ای که اسماعیل استرآبادی صوفی و واعظ بنیاد کرد و نیز مدرسه دیگری که برای استاد ابواسحق شیرازی بنا شده‌است نام برد (حلبی، ۱۳۸۲:۴۱۰)، این نوع مدارس در آغاز در خانهٔ استاد تشکیل می‌شد که دانشجویان استاد در آن گرد هم می‌آمدند و در محضر استاد به آموزش مشغول می‌شدند و منبع مالی آن را خود استاد تأمین می‌کرد و در اکثر اوقات از دارایی شخصی او بود. زرین کوب هم در رابطه با این مدارس اشاره می‌کند که «بزرگان علماء اسلام تربیت یافته آن مدارس بودند که همه یا غالب آنها از محل اوقاف اهل بر بوده است و خلفا و سلاطین به‌طور مستمر و مستقیم در کار آنها نظارت نداشتند و به اصطلاح امروز ما این مدارس ملی بود، غالب آنها تعلیم آزاد بود» (زرین کوب،۱۳۹۲: ۴۴).