اب حمام

[ویکی فقه] آب حمام. آب حمّام همان آب های مورد استفاده در حمام برای استحمام و شستشو می باشد.
آب حمّام یعنی آب حوضچه هاى داخل حمّام، آب شیر و آب دوش حمام.
احکام آب حمام در فقه
امروزه آب دوش و شیر جایگزین حوضچه هاى قدیم شده و همان احکام را دارد. از آن در باب طهارت بحث شده است.
← احکام آب حمام در باب طهارت
۱. ↑ طباطبایی یزدی، محمدکاظم، العروة الوثقی، ج۱، ص۹۵-۹۴
...

💡 535- (تون ) آتش خانه حمام بوده كه سابقا در آن آتش مى كردند و آب حمام گرممى شد.

💡 افراد با دلو یا مشربه، آب گرم را از خزینه برداشته و تن خود را می‌شستند. در انتها، برای آبکشی، وارد خزینه می‌شدند. آب حمام معمولاً از طریق قنات تأمین می‌شد. آب پس از ذخیره شدن در منبعی روی بام حمام، از طریق لوله‌های سفالین که به آن تنبوشه می‌گفتند، وارد خزینه می‌شد.

💡 فضاهای این حمام شامل ورودی، راهروی پیچ در پیچ، بینه، سربینه، میان در، گرمخانه، خزینه، گلخن و هیزم دان می باشد. در کف این حمام کانال های گربه رو وجود دارد که دود حاصل از گرم کردن آب حمام از آن عبور کرده و باعث گرم شدن فضای حمام می شود. این حمام دارای دو بخش جداگانه مردانه و زنانه بوده که دسترسی به آن ها از دو سر در شمال غربی و جنوب غربی فراهم می شده است.

💡 آب مورد نیاز حمام از طریق چاهی که در ضلع شرقی حمام بوده به وسیلهٔ کانالی به داخل مخازن آب حمام هدایت می‌شده.

💡 قاصدک به عدم ورم بدن و درد قاعدگی بسیاری از زنان در سندرم پیش از قاعدگی کمک می‌کند. برای جلوگیری از عفونت قارچی واژن در حد کهیر، چند مشت برگ خشک شده به آب حمام اضافه کنید.

💡 آب حمام از آب قنات تأمین می‌گردد و در ورودی آب دارد که یکی به سربینه وارد می‌گردد و دیگری به خزینه و تون سربینه وارد می‌گردد.