سمطیه
لغت نامه دهخدا
( سمطیة ) سمطیة. [ س ِ طی ی َ ] ( ع ص نسبی ) قصیده سمطیة به معنی قصیده مسمط است. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
سمطیه. [ س ُ م َ طی ی َ ] ( اِخ ) یا سمیطیه یا شمیطیه اصحاب یحیی بن ابی السمیط معتقد به امامت محمد پسر دیگر امام جعفر صادق ( ع ) بجای امام موسی کاظم ( ع ) و معتقد به امامت پسران محمد. ( از خاندان نوبختی ص 257 ).
جمله سازی با سمطیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نام مؤسس این فرقه، با اختلاف گزارش شدهاست. برخی نام او را یحیی بن ابی شمیط، برخی یحیی بن ابی سمیط و گروهی نیز یحیی بن شمیط یا سمیط گزارش کردهاند. وی از ارکان و فرماندهان لشکر مختار ثقفی بودهاست. این فرقه به جهت اقتباس از نام مؤسس فرقه و انتساب به او، شمیطیه خوانده شدهاست. نام این فرقه به چهار حالت شمیطیه، سمیطیه، سمطیه و شمطیه گزارش شدهاست.