شکر دهن

شکردهن. [ ش َ ک َ / ش َک ْ ک َ دَ هََ ] ( ص مرکب ) شکردهان. شیرین دهن. که دهانی شیرین چون شکر دارد. ( یادداشت مؤلف ):
خوش بود عیش با شکردهنی
ارغوان روی یاسمن بدنی.سعدی. || شیرین سخن. شکردهان. شیرین گفتار. ( یادداشت مؤلف ):
سرو بلند بین که چه رفتار میکند
شوخ شکردهن که چه گفتار میکند.سعدی.دعات گفتم و دشنام اگر دهی سهل است
که با شکردهنان خوش بود سؤال و جواب.سعدی.و رجوع به شکردهان شود.

شیرین سخن شکر دهان شیرین گفتار

💡 من پیر روشن آینه ام ای شکر دهن طوطی سخن شوی چو بمن همزبان شوی

💡 ترک عشق رخ زیبا پسران نتوان کرد جز حدیث لب شکر دهنان نتوان کرد

💡 از لب لعل هر شکر دهنی در دل هر کسی تمنائیست

💡 مانند تو ای باغ گل و معدن شکر، شیرین سخن و گل رخ و شکر دهنی نیست

💡 از آن شکر دهن آشفته گوید این سخنان کجاست طوطی هندار فصاحتی دارد

💡 کجا ملاحت لیل کجا حلاوت شیرین ازین شکر دهنی فتنه یی بلای جهانی