شوائب. [ ش َ ءِ ] ( ع اِ ) ج ِ شائبة. ( منتهی الارب ). آمیزشها و آمیختگیها و آلودگیها. ( غیاث اللغات ). اقذار. ادناس: شوائب کدورت از مشارع و مشارب آن مملکت برخاست. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 213 ). ما نیز در اقسام اسقام و نوائب اوصاب و شوائب... مغرور و مسرور می باشیم. ( ترجمه تاریخ یمینی ). شرعه ممالک او از شوائب کدورت صافی شد. ( ترجمه تاریخ یمینی ). و رجوع به شائبه و شوایب شود.
( اسم ) ۱ - ( اسم ) مونث شایب. ۲ - ( اسم ) عیب وصمت. ۳ - شک گمان جمع: شوایب ( شوائب ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بسيار بجا و شايسته است كه معلم، هر درسى را نيز با (( (بسم الله الرحمن الرحيم) )) افتتاح كند تا در آغاز و پايان كار خويش به ياد خدا باشد. و لذا اگر صرفاذكر و ياد خدا را نمودار پايان كار خويش قرار دهد (ولى آغاز كارش را با آميزه يادخداوند صفاء ندهد) ذكر و ياد او خالصانه پايان نخواهد گرفت و بالاخره كار او پاك وپاكيزه از شوائب و بگونه اى خالصانه براى خدا به شمار نخواهد رفت.
💡 بايد توجه داشت كه در حوزه تربيت اخلاقى، مفاهيم و واژه هاى متنوعى دلالت بر آرمانهاو اهداف دارد كه برخى از آنها جامعيت بيشترى نسبت به سايرين دارد به عنوانمثال، واژه تزكيه به مفهوم پالايش درون از شوائب و در نهايت رشد و تعالى رادر نظر آوريم. تزكيه به عنوان اصلى ترين مقصد انبيا و به عبارت ديگر، مقصداساسى تعليم و تربيت نيز به حساب مى آيد.
💡 كسب و تجارت بايد از جميع شوائب و محرمات پاك باشد و زكاتمال بايد از عاليترين و شايسته ترين آن پرداخت گردد، معاملات ربوىمال را كلا آلوده نموده كه حتى با زكات هم قابل تزكيه نيست. بنابراين از هر مالى،بايد بهتر ينش را در اختصاص زكات قرار داد، نه از بدترين آن.
💡 بالجمله؛ ابراهيم مردى با رزانت و جلالت بود و عقايد خود را در خدمت حضرت امام رضاعليه السّلام معروض داشت و از شوائب شكّ و شبهه پاكيزه ساخت و او را يازده پسر و دودختر بوده و اسامى ايشان را چنين نگاشته اند:
💡 واژه عـبـاد الله بـه تـنـهائى براى بيان ارتباط اين گروه به خداوند كافى است، ولىهـنـگـامـى كه مخلصين در كنار آن قرار مى گيرد عمق و جان ديگرى به آن مى بخشد، آن هممـخـلص بـصـورت صـيـغـه اسـم مفعول كسى كه خدا او را خالص كرده است، خالص از هرگونه شرك و ريا، و از هر گونه وسوسه هاى شيطانى و شوائب هواى نفس.
💡 در حديث ديگر فرمود كه بايد براى برادر مسلمان خود بخواهد آنچه از براىعزيزترين اهل خود مى خواهد، نخواهد از براى او آنچه از براى عزيزتريناهل خود نميخواهد، دوستى او را خالص گرداند از شوائب بآنكه در شادى او شاد باشد ودر ندوه او اندوهگين باشد، اگر تواند سعى كند كه غم او رازايل گرداند و الا دعا كند كه خدا اندوهش را بردارد.
