شب ضربت خوردن

[ویکی شیعه] شب ضربت خوردن امام علی (ع)، به شامگاه ۱۸ رمضان و شب ۱۹ رمضان گفته می شود. در سحرگاه ۱۹ رمضان سال ۴۰ق. امام علی (ع)، امام اول شیعیان با ضربه شمشیر مضروب و زخمی شد. این واقعه در مسجد کوفه توسط ابن ملجم مرادی اتفاق افتاد و به شهادت امام علی (ع) در روز ۲۱ رمضان انجامید.
امام علی(ع) در شب ۱۹ رمضان میهمان دخترش ام کلثوم بود و تا صبح اندکی بیش نخوابید. ابن سعد از امام حسن مجتبی (ع) نقل کرده است که امام علی، در این شب پیامبر اسلام (ص) را در خواب دید و از ظلم هایی که به او شد، گلایه کرد. پیامبر به او سفارش کرد که مردم را نفرین کن و علی (ع) نیز چنین دعا کرد که خدایا به من بهتر از این مردم بده و به مردم بدتر از مرا.
به گفته ابن سعد در الطبقات الکبری عبدالرحمان بن ملجم مرادی با بَرَک بن عبیداللّه تمیمی و عمرو بن بکر تمیمی قرار گذاشتند که امام علی(ع)، معاویه و عمرو بن عاص را به قتل برسانند. ابن ملجم به کوفه آمد و با زنی به نام قطام دختر شجنه بن عدی آشنا شد و از او خواستگاری کرد. قطام بخشی از مهریه خود را قتل امام علی قرار داد و ابن ملجم نیز گفت که به همین منظور به کوفه آمده است. او شب ۱۹ را در منزل اشعث بن قیس کندی گذراند. شمشیر خود را زهر آلود کرد و در سحرگاه ۱۹ رمضان، در مسجد کوفه امام علی را مضروب کرد. در این کار شبیب بن بجره اشجعی نیز ابن ملجم را همراهی می کرد.

💡 آن شبى كه شبى فوت ايشان است شب ضربت خوردن ايشان هست، آن شب مهمان ام كلثوممى گويند بوده است، وقتى كه برايش غذا مى آورند، ايشان غذا براى افطار مى آورد،مى بيند كه نمك آورده و شير، مى گويد تو چه وقت ديدى من دو تا خورش داشته باشم ؟يكيش را بردار، مى گويند كه

💡 آن دو نفر هم دست ابن ملجم (يعنى وردان و شبيب ) نيز در همان سحر شب ضربت خوردن على(ع ) به دست مردم كشته شدند(444)