شاش بند
لغت نامه دهخدا
شاشبند. [ ب َ ] ( نف مرکب ) که شاش را ببندد. || ( اِ مرکب ) بندآمدگی بول در مثانه و راه خروج نیافتن آن. بیماریی که بسبب آن بول در مثانه بماندو راه بیرون آمدن نیابد. ( از فرهنگ نظام ذیل شاشبندشدن ). احتباس بول. حبس البول. حُبسَه اُسرُالبَول.
فرهنگ معین
(بَ ) (اِمر. ) ۱ - مرضی که بر اثر آن بول از مجری خارج نشود و شخص نتواند ادرار کند، حبس البول. ۲ - (کن. ) نهایت ترس و اضطراب.
فرهنگ عمید
مرضی که به سبب آن بول از مجرای ادرار خارج نمی شود و مریض نمی تواند ادرار کند.
فرهنگ فارسی
مرضی که بر اثر آن بول از مجری خارج نشود و شخص نتواند ادرار کند حبسالبول.
ویکی واژه
مرضی که بر اثر آن بول از مجری خارج نشود و شخص نتواند ادرار کند، حبس البول.
نهایت ترس و اضطراب.
جمله سازی با شاش بند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پرستار با دقت و مهارت بسیار بالا، شاش بند را دور زخم بیمار بست تا از خونریزی جلوگیری کرده و از ورود آلودگی به محل زخم ممانعت کند.
💡 در اتاق اورژانس بیمارستان، کادر درمان همیشه آماده‌اند تا با استفاده از شاش بند و سایر تجهیزات پزشکی، به جراحات اولیه بیماران رسیدگی کنند.
💡 هنگام پانسمان کردن زخم‌های عمیق، استفاده از یک شاش بند با کیفیت و استریل بسیار حیاتی است تا روند بهبودی بیمار با سرعت بیشتری انجام شود.
