رهوا

اسم: رهوا (پسر) (عربی) (تلفظ: rahva) (فارسی: رَهوا) (انگلیسی: rahva)
معنی: آرام گرفتن

[ویکی الکتاب] معنی رَهْواً: وسعتِ راه - با آرامش
ریشه کلمه:
رهو (۱ بار)
مفسران و ارباب لغت برای «رَهْو» (بر وزن سهو) دو معنا ذکر کرده اند: «آرام بودن» و «گشاده و باز بودن» و جمع هر دو معنا در اینجا نیز بی مانع است.
گشوده. باز (صحاح) راغب آن را راه وسیع گفته. یبرسی آن را ساکن و آرام معنی کرده ولی راغب آن را نپسندیده است. دریا را گشوده بگذار که آنها غرق شدگانند. از آیه به نظر می‏اید که اگر موسی می‏خواست بار دیگر عصا را به دریا می‏زد و اب به هم می‏آمد ولی خدا از این کار نهی کرد تا فرعونیان غرق گردند. و منظور موسی آن بود که دریا بسته شود تا اهل مصر به بنی اسرائیل راه نیابند. این کلمه فقط یک بار در قرآن آمده است. ابن اثیر در نهایه از علی علیه السلام نقل کرده که درباره آسمان فرمود «وَ نَظَمَ رَهَواتِ فُرَجِها»یعنی مواضع گشوده آن را منظّم کرد. و گوید: رهوات جمع رهوة است.

💡 و از اين جمله به خوبى بر مى آيد كه خداى تعالى از اين فرمان خود منظورى دارد و دراين دستور فرج و گشايشى براى بنى اسرائيل هست، كه در آيه (فاسر بعبادى ليلاانكم متبعون و اترك البحر رهوا انهم جند مغرقون ) به اين منظور و نقشه تصريح شدهاست.

💡 نام رهوای در ادبیات فارسی در منابعی به قدمت قرن ششم هجری یافت می‌شود. از این جمله، انوری در یکی از اشعارش به رهوای در کنار پرده‌های (مقام‌های) نهاوند، و عراق اشاره کرده‌است: