دیده ور

دیده ور. [ دی دَ / دِ وَ ] ( ص مرکب ) صاحب دیده. با بینائی. مقابل کور. صاحب چشم. بصیر. بیننده. ( یادداشت مؤلف ). بینا. ( شرفنامه منیری ).ابصار، دیده ور گردانیدن. ( منتهی الارب ):
گردد ز چشم دیده وران ناپدید
اندر میان سبزه به صحرا سوار.فرخی.دیده ور پل بزیر گام کند
کور بر پشت پل مقام کند.سنایی.چشمها دیده ور ز دیدارش.سنایی. || ( مجازاً ) واقف به اسرار. ( شرفنامه منیری ). مطلع. آگاه. صاحب بینش و مرد حقیقت بین. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). درک کننده امور. واقف به احوال. بصیر: استطلاع؛ دیده ور کردن خواستن. ( المصادر زوزنی ). اظهار؛ مطلع و دیده ور ساختن کسی را. ( منتهی الارب ):
زین یپنلو هر که بازرگان تر است
بر سَرَه و بر قلبها دیده ور است.مولوی.سنگ ریزه گر نبودی دیده ور
چون گواهی دادی اندر مشت در.مولوی.اگر تو دیده وری نیک و بد ز حق بینی
دو بینی از قبل چشم احول افتاده ست.سعدی.

۱. بیننده.
۲. (اسم ) دیده بان، نگاهبان.

( صفت اسم ) ۱ - بیننده نظر انداز. ۲ - دید بان نگاهبان. ۳ - درک کننده امور. ۴ - سربازی که برای کشف دشمن به پیش یا طرفین یا عقب قوا حرکت کند.
بیننده، دیده بان، نگاهبان

💡 غلط به کاغذ ابری کنند دیده وران فشرد بس که فلک ابرهای احسان را

💡 از نرگس او دیده وران مست و خرابند این نشئه که در جام خمار است ببینید

💡 ازان ز دیده وران سرفراز شد نرگس که چشم دارد و ره قطع بی عصا نکند

💡 نیست در آهن دلان اکسیر صحبت رااثر سوزن ناقص نشداز قرب عیسی دیده ور

💡 گفت چندانی که از بالا و پست دیده ور می‌بنگرد در هرچ هست

💡 دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد به قدر آبله هر پای دیده ور گردد