دل شیفته

دل شیفته. [ دِ ت َ / ت ِ ] ( ص مرکب ) عاشق. شیدا:
به نصیحتگر دل شیفته می باید گفت
برو ای خواجه که این درد به درمان نرود.سعدی.

عاشق. شیدا.

💡 من دل شیفته آزار نمی دانم چیست که ز خویشم خبر از لذت دشنام تو نیست

💡 شد نهٔکدل‌،‌ بلکه صد دل شیفته شعله سر زد زان دل نشکیفته

💡 ابروش کشیده تیغ تیغ اخته برآهوش آهوش بقصد دل دل شیفته از گیسوش

💡 دل شیفته ی شاهسواریست که هرگز لهوش نتوان دیدن و لاغش نتوان یافت

💡 بر صورتِ حالِ خود دل شیفته می باشم نه هم چو خطا بینان میلم به صور باشد

💡 کرد از من دل شیفته آن عهد‌شکن باز آن گونه فراموش که کس یاد ندارد