حسره

[ویکی الکتاب] معنی حَسْرَةً: حسرت(حسر دراصل عبارت است از کنار زدن لباس از هر چیزی که ملبس به آن است و کنایه از برملا شدن ناتوانیهاست همچنین اندوه ندامت از فرصتی که از دست رفته از آن جهت که جهالتی که مسبب آن بوده بر ملا شده است)
ریشه کلمه:
حسر (۱۲ بار)
«حسرت» از مادّه «حَسْر» به معنای اندوه و غم بر چیزهایی است که از دست رفته و پشیمانی به بار آورده است. «راغب» در «مفردات» می گوید: این کلمه از مادّه «حسر» (بر وزن حبس) به معنای برهنه کردن و کنار زدن لباس است; و از آنجا که در موارد ندامت و اندوه بر گذشته، گویی پرده های جهل کنار رفته، این تعبیر به کار می رود. ولی عرب هنگامی که زیاد متأثر شود خودِ «حسرت» را مخاطب قرار داده و می گوید: «یا حَسْرَتَنَا» گویا شدت حسرت چنان است که به صورت موجودی در مقابل او مجسم شده است. چرا که این حالت، معمولاً در مواقعی به انسان دست می دهد که نیروی جبران مشکلات و شکست ها را از دست داده، گویی از توانایی و قدرت برهنه شده است.

💡 يا ايها الّذين آمنوا لاتكونوا كالّذين كفروا و قالوا لاخونهم اذا ضربوا فى الارض اوكانوا غزّى لو كانوا عندنا ما ماتوا و ما قتلواليجعل اللّه ذلك حسره فى قلوبهم و اللّه يحى و يميت و اللّه بما تعملون بصير 156

💡 345 - عن ابى عبدالله عليه السلامقال: ان من اعظم الناس حسره يوم القيامه من وصف عدلا ثم خالفه الى غيره.

💡 اى ابى !مسلمانان را به فراگيرى اين سوره فراخوان كه در فراگيريش بركت و در رهاساختن آن حسرت است. من قراها فصلوات الله عليه و رحمه و اعطى منالاجر كالمرابط فى سبيل الله سنه... يا ابى مر المسلمين ان يتعلموا سوره البقره، فانتعلمها بركه و تركها حسره. (34)

💡 ان الذينكفروا ينفقون امولهم ليصدوا عن سبيل الله فسينفقونها ثم تكون عليهم حسره ثم يغلبونو الذين كفروا الى جهنم يحشرون (36)

💡 349 - عن خيثمه قال قال لى جعفر عليه السلام: ابلغ شيعتنا انه لنينال ما عند الله الا بعمل و ابلغ شيعتنا ان اعظم الناس حسره يوم القيامه من وصف عدلا ثميخالفه الى غيره.