جرثومه

( جرثومة ) جرثومة. [ ج ُ م َ ] ( ع اِ ) اصل و بن هر چیز. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) ( متن اللغة ) ( ناظم الاطباء ). جُرثوم. ( از اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ) ( متن اللغة ). جُرثُمَة. ( متن اللغة ) ( منتهی الارب ). ج،جَراثیم. ( منتهی الارب ) ( متن اللغة ). اصل. ریشه. تخمه: الحمداﷲ الذی انتخب امیرالمومنین من اهل تلک الملة التی علت غراسها و رست اساسها و استحکمت ارومتها و رسخت جرثومتها. ( تاریخ بیهقی ص 299 ). ملوک آل سامان و اولاد و اخلاف ایشان را بدست آورد و آن خطه از ارومه و جرثومه ایشان خالی کرد. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 237 ). || خاک فراهم آمده در بیخ درخت. ( آنندراج ) ( متن اللغة ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || کونه درخت. ( مهذب الاسماء نسخه خطی ). || آنچه مورچگان از خاک فراهم کنند. ( متن اللغة ). || خاکی که آن را باد برد در خانه مورچگان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ). || جایگاه مور. ( مهذب الاسماء ). قریه ٔنمل. ( معجم البلدان ). || سرنای گلو. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). || خاکی که آن را باد برد. ( از متن اللغة ). || مکان مرتفع که از خاک و گل جمع شده باشد. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). معنی اخیر مأخوذ است از این روایت «لمااراد ابن الزبیر بناء الکعبة کانت فی المسجد جراثیم »؛ ای اماکن مرتفعة مجتمعة من تراب و طین ای لم تکن ارض المسجد مستویة. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

(جُ ثُ مِ ) ۱ - اصل و بیخ هر چیز. ۲ - ماده. ۳ - تخم.، ~ فساد مایة تباهی.

۱. [مجاز] اصل و ریشۀ هرچیز بد.
۲. [قدیمی] ریشۀ درخت.
۳. [قدیمی] میکروب.

اصل، ریشه، اصل چیزی، خاک دورریشه درخت، خانه مورچه
( اسم ) واحد جرثوم

💡 شمر، كه جرثومه فساد و تباهى بود، برخلاف نظر ام كلثوم (س )، سرهاى شهيدان رادر ميان اسيران قرارداد و آنان را همزمان از دروازه ساعت كه شلوغ ترين ورودى دمشق بود،عبور داد.

💡 خداى سبحان كشتار و قتل يكديگر بنى اسرائيل را متمّم توبه آنان قرار داد. اين حكم اگرچه به ظاهر سخت و خشن است، ليكن نسبت به تطهير جامعه آلوده بنىاسرائيل، رحمت و به مثابه دفاع از اصلى ترين ركن همه اديان آسمانى، يعنى توحيد،و مبارزه با بدترين جرثومه فكرى، يعنى شرك است.