بردنگ

لغت نامه دهخدا

بردنگ. [ ب َ دَ ] ( اِ ) کوه کوچک و پشته ای خرد که در میان صحرا واقع شده باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). پشته کلان و کوه کوچک را گویند که میان صحرا واقع شده باشد. ( هفت قلزم ).

فرهنگ معین

(بَ دَ ) ( اِ. ) تپه، پشته.

فرهنگ عمید

= برندک

ویکی واژه

تپه، پشته.

جمله سازی با بردنگ

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 این رودخانه از کنار شهرهای اردکان، نورآباد و رستم در استان فارس می‌گذرد که در نورآباد به آن رودخانهٔ فهلیان می‌گویند. در میانه بردنگان رودخانه کتی به رود فهلیان می‌ریزد و پس از آن رود تنگ شیو هم به این رود می‌ریزد. پس از خروج از استان فارس، این رودخانه را زهره می‌نامند. رودخانه به مسیر خود به سمت جنوب غرب ادامه می‌دهد و از کنار شهرستان گچساران در استان کهگیلویه و بویراحمد عبور می‌کند که پس از ریخته شدن رودخانه‌های بابا منیر و هفت قنات در آن به سردشت(زیدون) بهبهان در استان خوزستان وارد می‌شود و با گذشتن از روستای سویره به سمت شهرستان هندیجان در جنوب تغییر مسیر داده و با گذشتن از این شهرستان به خلیج فارس می‌ریزد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران