بالعرف
مترادف‌ها
طبق عرف، مرسوم، معمول
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)عرف (۶۹ بار)
(بر وزن قفل) به چند معنی آمده از جمله به معنی معروف و شناخته شده مثل. عفو را عادت کن و امر به معروف کن و از جاهلان اعراض نما (رجوع شود به معروف). ایضاً به معنی موهای گردن اسب است (یال) و پی در پی بودن را به آن تشبیه میکنند و گویند: «جاءُ وَ کَعُرْفِ الْفَرَسِ». قسم به فرستادههای پی در پی رجوع شود به «رسل». *** معروف: شناخته شده و آن مقابل منکر است و از آن کار نیک مطابق فطرت قصد میشود. المیزان ذیل آیه. گفته: معروف آنست که مردم با ذوق مکتسب از حیات اجتماعی متداول آن را میدانند... معروف در شریعت اسلام آنست که مردم آن را به فطرت سلیم میدانند (نقل به معنی) راغب گوید: معروف هر فعلی است که خوبی آن بوسیله عقل یا شرع شناخته شود. در آیات. و غیره مراد کاری و عملی و قولی است که مطابق عقل و فطرت سلیم بوده باشد در این صورت مطلق معروف مورد تصدیق شرع است. خواه شرع بالخصوص به آن تصریح کرده باشد یا نه. تعریف: شناساندن... تعارف: شناختن همدیگر. از باب تفاعل و بین الاثنین است.. آیه صریح است در این که روز قیامت مردم همدیگر را میشناسند. اعتراف: اقرار. «اِعْتَرَفَ بِالشَّیْءِ: اَقْرَبَهُ عَلی نَفْسِهِ» مثل..
جمله سازی با بالعرف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 كلمه (عرف ) به معناى آن سنن و سيره هاىجميل جارى در جامعه است كه عقلاى جامعه آنها را مى شناسند، به خلاف آناعمال نادر و غير مرسومى كه عقل اجتماعى انكارش مى كند (كه اينگونهاعمال عرف (معروف ) نبوده بلكه منكر است ) و معلوم است كه امر به متابعت عرف،لازمه اش اين است كه خود امر كننده عامل به آن چيزى كه ديگران را امر به آن مى كند بودهباشد، و يكى از موارد عمل همين است كه تماسش با مردم و مردم را امر كردن طورى باشدكه منكر شمرده نشود، بلكه بنحو معروف و پسنديده مردم را امر كند، پس مقتضاى اينكهفرمود: (و امر بالعرف ) اين است كه اولا به تمامى معروفها و نيكى ها امر بكند و درثانى خود امر كردن هم بنحو معروف باشد نه بنحو منكر و ناپسند.
💡 خذ العفو و اءمر بالعرف و اءعرض عن الجاهلين ؛(48) گذشت پيشه كن و بهكار پسنديده فرمان ده و از نادانان رخ برتاب و اعراض كن؛ ( ان اللّه ياءمربالعدل الاحسان و ايتا ذى القربى و ينهى عن الفحشا و المنكر و البغى يعظكم لعلكمتذكرون ):(49) در حقيقت، خدا به دادگرى و نيكوكارى و بخشش به خويشاوندانفرمان مى دهد و از كار زشت و ناپسند و ستم باز مى دارد؛ به شما اندرز مى دهد؛ باشدكه پند گيريد.
