بازگشا

بازگشا. [ گ ُ ] ( اِ مرکب ) قوت ممیزه انسانی. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

قوت ممیزه انسانی

💡 رغم سپید ماخ را رقص درآر شاخ را و آن کرم فراخ را بازگشای تو به تو

💡 بحر کمینه شربتم کوه کمینه لقمه‌ام من چه نهنگم ای خدا بازگشا مرا رهی

💡 هر که بگویدت که گل خنده چگونه می زند غنچه شکرین خود بازگشا که همچنین

💡 شاد شود دل و جگر چون بگشایی آن کمر بازگشا تو خوش قبا آن کمر از میان تو

💡 سر ابروی تو گردم، گرهش بازگشای که کمانت نه به اندازه بازوی کسی ست

💡 دهان لاله رخانم به خنده بازگشای از ابر جود در آنم یکی یم مقلوب