گیسو فشان

گیسوفشان. [ ف َ / ف ِ ] ( نف مرکب ) افشاننده گیسو. آنکه گیس را افشانده باشد. گیسوافشانده. گیس افشانده شده. آنکه موی سر نابافته داشته باشد. آنکه موی گرد سر را رها کرده باشد. موی فرو آویخته در اطراف سر:
تا قدمت در شب گیسوفشان
بر سر گردون شده دامن کشان.نظامی.|| کنایه از سیاهی و تاریکی شب باشد و آن را به سیاهی گیسو تشبیه کنند. ( یادداشت مؤلف ).

( صفت ) ۱- آنکه گیسوی خود را افشانده رها کند. ۲- تاریک و تیره ( شب ).

💡 زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی کیست؟ چهره روز آفتابی از فروغ روی کیست؟

💡 گر نخواهی که کنی مشک فشانی خواجو پیش گیسوی عروسان سخن شانه مکن

💡 ترک کن از این چمن دامن کشان عطر گل بر گیسوی سنبل فشان