لغت نامه دهخدا
گوهرنمای. [ گ َ / گُو هََ ن ُ / ن ِ / ن َ ] ( نف مرکب ) نماینده گوهر. نشان دهنده گوهر. جواهرنما. نشان دهنده در و جواهر:
ماهی اش دندان فکن گشت و صدف گوهرنمای
گاو او عنبرفزای و ساحلش سنبل گیا.خاقانی.
گوهرنمای. [ گ َ / گُو هََ ن ُ / ن ِ / ن َ ] ( نف مرکب ) نماینده گوهر. نشان دهنده گوهر. جواهرنما. نشان دهنده در و جواهر:
ماهی اش دندان فکن گشت و صدف گوهرنمای
گاو او عنبرفزای و ساحلش سنبل گیا.خاقانی.
( گوهر نما ی ) ( صفت ) نمایند. گوهر نشان دهند. جواهر: ماهیش دندان فکن گشت و صدف گوهر نمای گاو او عنبر فزای و ساحلش سنبل گیا. ( خاقانی )
💡 خیال آن لب گوهر نمای در افشان پدید کرد مرا در دو دیده کان گهر
💡 بگو اسرارم ای پاکیزه گوهر مرا گوهر نما ای بحر اکبر
💡 ز آن تیغ آفتاب جهانگیر شد که هست عکسی ز برق خنجر گوهر نمای تو