کین اختن

( کین آختن ) کین آختن. [ ت َ ] ( مص مرکب ) کین کشیدن. کینه کشیدن. انتقام گرفتن:
دگر اسب شبدیز کز تاختن
نماندی به هنگام کین آختن.فردوسی.همی برد بر هر سویی تاختن
بدان تاختن بود کین آختن.فردوسی.یلانی که شان پیشه کین آختن
شبانروز خو کرده بر تاختن.اسدی.

( کین آختن ) کین کشیدن ٠ کینه کشیدن ٠ انتقام گرفتن ٠

💡 که چندین سپه پیش و کین آختن شما را چه کارست بر تاختن

💡 شبیخون ز کوش آمد و تاختن خروش دلیران و کین آختن

💡 کزان پس بود غارت و تاختن خروش سواران و کین آختن

💡 ز من بشنو اکنون گه تاختن که آورد از بهر کین آختن

💡 دگر باره آمد به کین آختن بیاورد از کابل این تاختن

💡 همی‌برد بر هر سوی تاختن بدان تاختن بود کین آختن