لغت نامه دهخدا
کوته گردن. [ ت َه ْ گ َ دَ ] ( ص مرکب ) آنکه دارای گردن کوتاهی باشد. ( از اشتینگاس ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به کوتاه گردن شود. || حیله باز و مکار و بدعمل و بدکردار. ( ناظم الاطباء ).
کوته گردن. [ ت َه ْ گ َ دَ ] ( ص مرکب ) آنکه دارای گردن کوتاهی باشد. ( از اشتینگاس ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به کوتاه گردن شود. || حیله باز و مکار و بدعمل و بدکردار. ( ناظم الاطباء ).
آنکه دارای گردن کوتاهی باشد یا حیله باز و مکار و بد عمل و بد کردار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ما را ز عیش نیست نصیبی که دست ما از کوتهی به گردن مینا نمیرسد
💡 گردن تسلیم دارد تیغ سوهان بر قفا می کند کوته زبان خنجر جلاد را