کل کبود

💡 گر خفاشی رفت در کور و کبود باز سلطان دیده را باری چه بود

💡 زانک جان چون واصل جانان نبود تا ابد با خویش کورست و کبود

💡 بهل صباغ گیتی را که در یک خم زند آخر سپید و زرد و مشکین و کبود و ارغوانی را

💡 یکی چو ریخته دینار بر کبود پرند یکی چو بیخته یاقوت بر سپید قصب

💡 تا شنبلید زرد پدید آمده ست، گشت نیلوفر کبود بآب اندرون نهان