کامل عیار کردن

کامل عیار کردن.[ م ِ ع ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) خالص گردانیدن. مجازاً، تهذیب کردن. زدودن غل و غش. کامل ساختن:
ترا در بوته گل بهر آن دادند این مهلت
که سیم ناقص خود را کنی کامل عیار اینجا.صائب.

خالص گردانیدن

💡 چون حسب کامل عیار افتاد از گوهر مپرس کس نمی جوید نسب خورشید عالمتاب را

💡 نقد سخن را بمان سکه سلطان بجو کای زر کامل عیار نقد تو از کان کیست

💡 از محک افزون شود قدر زر کامل عیار سرکشی از سنگ طفلان نیست مجنون مرا

💡 بود رایج نقد ما از سکه ی سلطان عشق قلب پاک بیغش کامل عیاری داشتیم

💡 ناقصان را می کند درد طلب کامل عیار آب ساکن، می شود تیغ بجوهر در گذار

💡 درین ره محتشم گر نقد قلبی رفته از دستم زر نوسکه کامل عیاری کرده‌ام پیدا