پچ میانه

پچ میانه. [ پ ُ ن َ / ن ِ ] ( ص مرکب ) رجوع به پُچ شود.

( صفت ) میان تهی پوک پوچ.

💡 تا نکنی خویش، از میانه به یک سو شاهد مقصود، در کنار نیابی

💡 میان خلق جهان ذات با صفای تو باشد چنانکه خسرو سیاره در میانه انجم

💡 هرچند در میانه اخوان تمیز نیست داند خرد که مصر سخن بی عزیز نیست

💡 پنداشتم که مهر تو با جان سرشته است جان از میانه رفت و نرفتی ز یاد ما

💡 چو در میانِ مراد آورید دستِ امید ز عهدِ صحبت ما در میانه یاد آرید

💡 افتاد در میانه ی گرداب کشتی ام من رسته ام بگو رغم اهل کنار چیست