هم اوازی

( هم آوازی ) هم آوازی. [ هََ ] ( حامص مرکب ) هم آواز شدن یا بودن. هم صدا شدن. || برابری. هم سنگی:
برون ز حکمت و انواع آن که در هر باب
تو را رسد که کنی با فلک هم آوازی.ظهیر فاریابی.

( هم آوازی ) ۱- هم صدا بودن. ۲- همزبانی ۳. متفق القول بودن.
هم آواز شدن یا بودن هم صدا شدن

💡 برون ز حکمت و انواع آن در هر باب مرا رسد که کنم با فلک هم آوازی

💡 روح در سینه بی هم آوازی همچو مرغی که بسته در قفسی است

💡 مرغ دل بود بجان در قفس تن تنها خرم از زمزمه مرغ هم آوازی بود

💡 سلیم، چند توان ساختن به نغمهٔ خویش فغان که سوخت مرا حسرت هم آوازی

💡 نمی بینم درین صحرای اندوه هم آوازی که با ما خاست جز کوه