مهدی بن برکه

[ویکی فقه] بن بَرَکه، مهدی، مبارز انقلابی، سیاستمدار و رهبر حزب اتحاد ملی نیروهای مردمی (حزب الاتحاد الوطنی للقوّات الشعبیة) مراکش بود.
او در ۱۳۳۸/۱۹۲۰ به دنیا آمد. در دوران تحصیل خود بویژه در ریاضیات فرد مستعد و ممتازی بود و در ۱۳۲۰ ش /۱۹۴۱ در ۲۱ سالگی از دانشگاه الجزایر فارغ التحصیل شد و در رباط به تدریس ریاضیات پرداخت.
ورود به عرصه سیاست
بن برکه از اوایل نوجوانی وارد فعالیت های سیاسی شد و به سبب فعالیت های استقلال طلبانه، فرانسویان، او را همراه احمد بلافریج، مبارز ملی گرای مراکش، زندانی کردند. در کسب استقلال مراکش تأثیر عمده ای داشت، به طوری که فرانسویان او را «دشمن شماره یک» می خواندند. پس از تأسیس حزب استقلال در ۱۳۲۲ ش/ ۱۹۴۴، بن برکه فعالیت هایش را در قالب حزب انجام داد و در ایّام انقلاب، رهبری حزب را برعهده گرفت.
شکاف در حزب استقلال
پس از استقلال مراکش (۱۳۳۵ ش /۱۹۵۶)، حزب استقلال که سهم مهمی در مبارزه با استعمار فرانسه داشت، به عنوان مهمترین و بزرگترین حزب در مجلس ملّی مراکش مطرح شد و بن برکه به مدت سه سال، ریاست مجلس مشورتی ملّی را برعهده گرفت. اما بر اثر رقابت علال الفاسی و مهدی بن برکه بر سر رهبری حزب و حمایت محمد پنجم، پادشاه مراکش (۱۲۸۵ـ۱۳۴۰ ش /۱۹۰۶ـ۱۹۶۱) از علال الفاسی، همچنین تأکید و فشار محمد پنجم دایر بر موافقت آن حزب با سیاست های وی، نخستین نشانه های شکاف در حزب استقلال نمودار شد، و شماری از رهبران آن از جمله مهدی بن برکه، بصری، بن صدیق و عبدالله ابراهیم که از پشتیبانی گروه هایی از مردم برخوردار بودند، به مخالفت با دستگاه رهبری برخاستند و انشعاب کردند،
تأسیس حزب اتحاد ملی
...

💡 یکی از مهم‌ترین چیزهایی که از تصور او از بدن آرمانی ناشی می‌شد، این اعتقاد بود که امام غایب، مهدی بن حسن العسکری، در این بدن «هورالقلیا» زندگی می‌کند و آزادانه در آن گردش می‌کند.

💡 چند تن از پرسنل ارتش مراکش که مظنون به دست داشتن در کودتاهای دهه ۱۹۷۰ علیه پادشاه بودند، در اردوگاه‌های بازداشت مخفی مانند تازممارت نگهداری می‌شدند، جایی که برخی از آنها به دلیل شرایط بد یا عدم درمان پزشکی جان خود را از دست دادند. مشهورترین مورد ناپدید شدن اجباری در مراکش مربوط به دگراندیش سیاسی مهدی بن برکا است که در سال ۱۹۶۵ در شرایطی مبهم در فرانسه ناپدید شد. در فوریه ۲۰۰۷، مراکش کنوانسیون بین‌المللی حمایت از مردم در برابر ناپدید شدن اجباری را امضا کرد. در اکتبر ۲۰۰۷، قاضی اسپانیایی بالتاسار گارزون صلاحیت قضایی اسپانیا را در مورد ناپدید شدن‌های اسپانیایی-صحراویی بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۷ در صحرای غربی (که عمدتاً تحت کنترل مراکش بود) اعلام کرد.