معجون کش

معجون کش. [ م َ ک َ / ک ِ] ( اِ مرکب ) چیزی باشد از آهن یا نقره که بدان معجون از حقه کشند. ( آنندراج ) ( بهار عجم ). آلتی که بدان معجون را از حقه برآرند. ( ناظم الاطباء ):
همچو معجون کش هنرور با سپهر حقه باز
می زند سر کله ها کز وی بهی خندان شود.محسن تأثیر ( از بهار عجم ).

چیزی باشد از آهن یا نقره که بدان معجون از حقه کشند.

💡 تا بود معجون به مشک ناب تار زلف تو آب چشم من بدرد جان و دل معجون بود

💡 در همه عمر از فلک معجون دردی خواستم خون دل با خاک ره بنگر که معجون یافتم

💡 آگاهى بشر از خدا و وابستگيش به او با وجودش معجون شده است و جدائى آنها ازيكديگر محال است.(230)

💡 بعضی از متاخرین بعضی از معجون‌های مسهل را در تحت نام گوارشی‌ها نیز ذکر کرده‌اند و ظاهر موافق قانون نباشد.

💡 هرکه معجون خلاف او، سرشته است آسمان زهر داروی فنا حالی، بر آن معجون زده است