حضرت زینب کبری بهعنوان الگویی بیبدیل در تاریخ اسلام، تجسمبخش والاترین فضایل انسانی و الهی است. ایشان با برخورداری از شرافت والای نسب، دانش گسترده، عبادت خالصانه، عفت و پاکدامنی کمنظیر، شجاعت بیهمتا، صداقت ناب و صبر ستودنی، چهرهای تابناک در مبارزه با ستم و طاغوتهای زمان خویش بهشمار میروند. این بانوی بزرگوار به اعتراف مورخان، آراسته به جامعترین فضایل اخلاقی و کمالات روحانی بود؛ بهگونهای که در وقار و شکوه، همتای جدهی خویش حضرت خدیجه، در حیا و عفاف، ماننده مادر گرامیشان حضرت فاطمه زهرا، در فصاحت و بلاغت، یادآور پدر بزرگوارش حضرت علی مرتضی، در بردباری و حلم، همسان برادرش امام حسن مجتبی و در شجاعت و استواری قلب، همانند امام حسین سیدالشهدا جلوه میکرد.
ایشان در دامان پر مهر پدری چون امیرالمؤمنین و مادری چون فاطمه زهرا پرورش یافتند و با بهرهمندی از استعداد ذاتی و تربیت بینظیر الهی، به عالیترین مراتب کمال انسانی دست یافتند. حضرت زینب کبری را میتوان راوی و محدثی توانا دانست که در سنین کودکی، خطبههای آتشین و عمیق مادر گرامیشان را شنید و با حفظ و انتقال آنها، نقش مهمی در تبیین معارف اسلامی ایفا نمود. سخنرانیهای تاریخی و آگاهیبخش ایشان در کوفه و شام، که در اوج مصیبت و اسارت ایراد شد، نهتنها بازتابدهندهی بلاغت و فرزانگی بیهمتایشان بود، بلکه خاطرهی خطبههای ژرف و آتشین پدر بزرگوارشان را در اذهان زنده کرد.
این بانوی بزرگ اسلام، با مقاومت شگفتانگیز و پیامرسانی هوشمندانهی خود، چراغ راهی فراسوی همهی آزادیخواهان و عدالتطلبان جهان، اعم از زن و مرد، شد. زندگی سراسر درس ایشان نشان میدهد که چگونه میتوان در سختترین شرایط، با تکیه بر ایمان، علم و عزت نفس، در برابر ظلم ایستاد و پیام حق را به گوش جهانیان رساند. نام و یاد حضرت زینب تا همیشهی تاریخ، نماد مبارزهای آگاهانه، شجاعانه و خستگیناپذیر با بیدادگری و تباهی خواهد ماند.
