عمادالدین شیراز

عمادالدین شیرازی. [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ] ( اِخ ) متخلص به نسیمی. از شعرای نیمه اول قرن نهم هَ. ق. رجوع به عمادالدین نسیمی شود.
عمادالدین شیرازی. [ ع ِ دُدْ دی ن ِ ] ( اِخ ) ( میر... ). مشهور به عماد شیرازی. رجوع به عماد شیرازی شود.

💡 وی پزشکی را نزد پدرش محمودبکر، چشم‌پزشک شاه عباس، در شیراز فرا گرفت و خود نیز شاگردان فراوانی تربیت نمود. در ابتدا در خدمت حاکم شیروان بود اما مورد غضب وی قرار گرفت. مجازات وی گذراندن یک شب در بیرون از منزل، در میان برف و سرما بود. عمادالدین آن شب را با استفاده از افیون(تریاک) به سر برد. اگرچه عوارض اولیه سرمازدگی در او از بین رفت اما تا آخر عمر دچار رعشه بود. این مجازات و استفاده از تریاک و دیدن نتیجه کار وی را متقاعد نمود که می‌توان از تریاک به عنوان دارو استفاده نمود.

💡 عمادالدین محمود بن مسعود شیرازی پزشک ایرانی اواسط قرن ۱۶ میلادی بود.