شناخت اسماء و صفات الهی

[ویکی فقه] شناخت و دستیابی به اسماء و صفات الهی برخلاف شناخت ذات وی، ممکن است، گرچه خالی از دشواری نیست.
انسان به لحاظ نوعی، استعداد شناخت صفات الهی را دارد و به همین مرتبه از سایر موجودات ممتاز می شود، چنان که براساس آیه «و عَلَّمَ ءادَمَ الاَسماء... » آدم ابوالبشر با شناخت اسمای الهی بر فرشتگان فائق آمده است،
دو نظریه در مورد امکان شناخت اسما و صفات الهی
با این حال در این زمینه دو نظر عمده وجود دارد:
← نظر اول
۱. ↑ المظاهر الالهیه، ص ۱۵ - ۱۷. ۲. ↑ اسماء و صفات حق، ص ۳۴. ۳. ↑ بقره/سوره۲، آیه۳۱.
...

💡 يـكـى، مـقـام اسـمـاء و صفات ذاتيه است، كه به برهان پيوسته است كه ذات مقدس واجبالوجود به حيثيت واحده و جهت بسيطه محضه كل كمالات و مستجمع جميع اسماء و صفات است، و جميع كمالات و اسماء و صفات جمال و جلال رجوع كند به حيثيت بسيطه وجوديه، و هرچـه مـاوراى وجـود اسـت نـقص و قصور و اعدام است. و چون ذات مقدسش صرف وجود و وجودصرف است، صرف كمال و كمال صرف است: علم كله، قدرة كله حياة كله.

💡 چون در هستى صرف و وجود محض كه متن واقع است نظر كنى بديده بصيرت دريابى كهحقيقت وجود قائم بذات خود و حق محض است و جز او نيست و آنچه را كه جز او خوانى و دانىدر حقيقت همه باطل الذاتند و سپس از سير در اين حقيقت به اطوار و شؤ ون جمالى و جلالىآن پى مى برى كه اين سلطان را بايد اين چنين عبيد و آن چنان اسماء و صفات و اين چنينافعال و آثار و آنچنان دار و امر و نهى باشد كه:

💡 بعضى از ايشان در اثبات به عين همان چيزى كه بادليل نفى كرده اند اكتفاء نموده اند و اينها مفسرينى هستند كه براى اسماء و صفات معناىعدمى يعنى نفى نقص كرده و علم او را به معناى عدمجهل گرفته اند، و عالم را به معناى كسى دانسته اند كهجاهل نيست، و به همين منوال صفات ديگر خدا را معنا كرده اند.