دست گردان دادن

دست گردان دادن. [ دَ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) وام دادن. عاریت دادن. ( از آنندراج ):
چون تهیدستی ز حد بگذشت سامان می دهند
گوهر غلطان صدف را دست گردان می دهند.مخلص کاشی.

وام دادن. عاریت دادن

💡 زمین آهنین کرده اسبان به نعل بر او دست گردان به خون گشته لعل

💡 چکاچاک شمشیر و گرز و سنان همی بستد از دست گردان عنان

💡 قراطوس چون سربپیچد ز راه شود کشته بر دست گردان شاه

💡 ز خون ریختن دست گردان ببست پراندیشه شد شاه یزدان‌پرست

💡 روان شد درآن دشت کین جوی خون شکسته سر و دست گردان فزون

💡 ببینیم تا دست گردان سپهر بدین جنگ سوی که یازد بمهر