ثنویت در قران

💡 به نظر مطهری، از گذشته تا به امروز، ادبا و شعرا، جایی به شوخی و جایی به جد، از شر سخن گفته‌اند. او عمر خیام را از جمله معدود شعرایی می‌داند که جسارت بیشتری داشته و مسئولیت مصائب عالم هستی را نه به گردن روزگار و چرخ و فلک، بلکه به گردن عاملی بالاتر (خدا) انداخته‌اند. مطهری همچنین وجود شر در عالم را منشأ پیدایش ایده ثنویت در ایران باستان، به‌عنوان فکری نیمه فلسفی و نیمه مذهبی، می‌داند.

💡 یهودیت دین یگانه‌پرستی است و پیدا کردن مواردی از ثنویت در آن نادر است. اما در طومارهای دریای مرده، به ویژه در متنی که به دستورالعمل انضباطی شهرت دارد، از تقابل دو نیروی خیر و شر، یعنی شاهزاده نور و شاهزاده تاریکی سخن به میان آمده‌است. این دو هیچ نقشی در آفرینش ندارند بلکه تنها تجسم دو اصل اخلاقی خیر و شر هستند.

💡 برخی از پژوهشگران حوزه کلام، به بررسی دقیق مفهوم ثنویت در قران و نحوه بیان تقابل میان خیر و شر در آیات مختلف قرآن کریم می‌پردازند.

💡 مطالعه بررسی ثنویت در قران می‌تواند دیدگاه جدیدی درباره تبیین رابطه میان نظام خلقت و وحدانیت خداوند در برابر مفاهیم دوگانگی در سایر ادیان ارائه دهد.

💡 بحث پیرامون ثنویت در قران نیازمند تحلیل دقیق متون و درک صحیح از سیاق آیات برای جلوگیری از برداشت‌های نادرست و سطحی از مفاهیم الهی است.