توشه خانه

توشه خانه. [ ش َ / ش ِ ن َ/ ن ِ ] ( اِ مرکب ) جامه دان. || انبار ذخیره و آذوقه. ( ناظم الاطباء ). ظاهراً این لفظ غلط است، صحیح توشک خانه است، چه توشک به معنی رخت است چنانکه در برهان و جهانگیری. ( از غیاث اللغات ) ( آنندراج ).

جامه دان. یا انبار ذخیره و آزوقه.

💡 (دنيا سراى گذر و اخرت، خانه جاويدان است پس از گذرگاه خويش براىمنزل جاودانه توشه برگيريد.)

💡 تو در دنيا جرم انجام مى دهى، يا او به تو ستم مى كند؟ گفت: بلكه من در آن گناه مىكنم يا اميرالمؤ منين، فرمود: پس چرا مذمت مى كنى ؟ آيا دنيا نسبت به كسى كه صادقباشد خانه راستى نيست ؟ (آرى ) دنيا براى كسى كه از او توشه برگيرد خانه ثروتاست...(247)

💡 چگونه بر همه آن شگفتيها دست توان يافت با اينكه اگر بخواهيم شگفتيهاى يك پشه يامورچه يا زنبور عسل يا عنكبوت را كه از حيوانات كوچكند در مورد ساختن خانه، گردآورىخوراك، انس و الفت با جفت، ذخيره كردن توشه براى خود، مهارت در هندسه خانه ورهيابى به نيازمنديهاى خود يادآور شويم هرگز نتوانيم.

💡 اما بدان اين دنيا جايگاه صدق و راستى است براى آن كسى كه با آن به راستى رفتاركند، و خانه تندرستى است براى آن كس كه از آن چيزى بفهمد، و سراى بى نيازى استبراى آن كس كه از آن توشه برگيرد، و محل اندرز است براى آنكه از آن اندرز گيرددنيا مسجد دوستان خداست، و نمازگاه فرشتگان پروردگار، ومحل نزول وحى الهى و تجارتخانه اولياء حق !....

💡 دنيا را بشناس و آنرا در پس پشت خويش قرار ده (و از آن بگذر و عبور كن )؛ زيرا دنيانميتواند خانه و جايگاه پايدارى براى تو باشد. دنيا صرفا وسيله و ابزارى براىرسيدن به كمال روحى و معنوى است تا بندگان الهى توشه خويش را از اين گذرگاهبراى معاد و توقفگاه هميشگى خود بردارند.

💡 دریغ من از این است که پیامبر خدا (ص) از ما پیمان گرفت و فرمود: «توشه ی زندگانی شما، بایستی همچون توشه ی رهگذر باشد» و ترسم از آن است که از حدود دستور وی پا فرا نهاده باشم. چرا که در اطرافم این چیزهاست. و بدانچه در خانه بود اشارت کرد، شمشیری و بستری و کاسه ای.