تمدن دوران داود

[ویکی فقه] تمدن دوران داود (قرآن). خداوند انواع نعم ظاهری و باطنی را به داود (علیه السلام) ارزانی داشته بود، در نتیجه داود مردی بود نیرومند در جنگها، در عبادت، در علم و دانش و در حکومت، و هم صاحب نعمت فراوان بود.
قرآن کریم در مورد وجود تمدن و حکومت در دوران داود علیه السلام می فرماید: «اصبر علی ما یقولون واذکر عبدنا داوود ذا الاید انه اواب• انا سخرنا الجبال معه یسبحن بالعشی والاشراق• والطیر محشورة کل له اواب• وشددنا ملکه وءاتینـه الحکمة وفصل الخطاب؛ در برابر آنچه می گویند شکیبا باش، و به خاطر بیاور بنده ما داود صاحب قدرت و توبه کار را• ما کوهها را مسخر او ساختیم که هر شامگاه و صبحگاه با او تسبیح می گفتند• پرندگان را نیز دستجمعی مسخر او کردیم (تا همراه او تسبیح خدا گویند) و همه اینها بازگشت کننده به سوی او بودند• و حکومت او را استحکام بخشیدیم، هم دانش به او دادیم و هم داوری عادلانه. »
نیرومندی در همه جهات
اواب از ماده اوب (بر وزن قول) به معنی بازگشت اختیاری به سوی چیزی است، و از آنجا که اواب صیغه مبالغه می باشد اشاره به این است که او بسیار به سوی پروردگارش بازگشت می کرد، و از کوچکترین غفلت و ترک اولی توبه می نمود.