بوی ریحان بهشتی

[ویکی فقه] بوی ریحان بهشتی (قرآن). ریحان به معنای همان گیاه خوشبو است، اما بهشتی آن، که در هنگام مرگ آن را برای مقربین می آورند همینکه آن را بویید از دنیا می رود.
قرآن در باب استشمام بوی ریحان بهشتی از مقربان، به هنگام مرگ می فرماید: «فاما ان کان من المقربین• فروح وریحان وجنت نعیم»،اما اگر او از مقربان باشد، در روح و ریحان و بهشت پرنعمت است.
← مراد از ریحان
۱. ↑ واقعه/سوره۵۶، آیه۸۸.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «بوی ریحان بهشتی».
...

💡 چه چیزست آن خط مشکین و آن لب که دارد رنگ راح و بوی ریحان

💡 سفال از بوی ریحان غوطه در دریای عنبر زد همان خشک است مغز عاشقان از خط شبگونش

💡 برخاست بوی ریحان زان طره چو سنبل بنشست باد بستان زان عارض چو نسرین

💡 گلشن کشمیر خارش گل به دامان می‌دهد سایه در خاک چمن‌ها بوی ریحان می‌دهد

💡 از بهار آن خط نو رسته غافل نیستم مدتی شد در دماغم بوی ریحان می‌رسد

💡 موسم عید و لب دجله و بغداد خُرَم بوی ریحان و فروغ قدح و لاله به هم