برکت اسمای خدا
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] برکت اسمای خدا (قرآن). برکت به معنای ثبوت و پایداری خیر الهی در چیزی و رشد و افزایش است. در برخی آیات قرآن به برکت اسمای خدا اشاره شده است.
نام خداوند، منشا برکات و خیرات همیشگی می باشد و به این مهم در سوره الرحمن اشاره شده است:تبـرک اسم ربک ذی الجلـل والاکرام. «پربرکت و زوال ناپذیر است نام پروردگار صاحب جلال و بزرگوار تو».
معنای برکت اسمای خدا
در آیه ۳۷ این سوره بعد از ذکر نعمت های مختلف معنوی و مادی دنیا می فرماید: " و یبقی وجه ربک ذو الجلال و الاکرام" و در پایان سوره بعد از ذکر انواع نعمت های بهشتی می فرماید" تبارک اسم ربک ذی الجلال و الاکرام"؛ این دو تعبیر بیانگر این واقعیت است که همه خطوط به ذات پاک او منتهی می شود، و هر چه هست از ناحیه او است، دنیا از ناحیه او است، و عقبی نیز از ناحیه او است، و جلال و اکرام او همه چیز را فرا گرفته.
جمله سازی با برکت اسمای خدا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نخستین شرط از باطل تخلی ز اسمای خدا بر او تجلی
💡 اسمای خدا بذات او قائم قیوم و قدیر و حی و بی همتا
💡 بسیاری از پیروان ادیان معتقدند که با ذکر و تکرار مداوم عبارات مقدس، می‌توان برکت اسمای خدا را در زندگی روزمره و معاملات تجاری خود احساس کرد.
💡 در مراسم‌های مذهبی سنتی، پیروان با خواندن دعاهای خاص امیدوارند که برکت اسمای خدا شامل حال خانواده و جامعه‌ی پیروان آن‌ها در سال‌های پیش رو گردد.
💡 اعتقاد به اینکه برکت اسمای خدا می‌تواند مسیرهای دشوار زندگی را هموار سازد، ریشه در فرهنگ‌های کهن و باورهای عمیق مذهبی مردم در سراسر جهان دارد.
