ایات سعادت و شقاوت

[ویکی فقه] آیات سعادت و شقاوت. آیات بیانگر خوشبختی و بدبختی انسان ها را آیات سعادت و شقاوت گویند.
سعد و سعادت به معنای نیک بختی است، مقابل شقوه و شقاوت که به معناى بدبختی است.
معنای اصطلاحی سعادت و شقاوت
سعادت یعنى رسیدن به خیری که سبب کمال و لذت است.انسان که از روح و جسم ترکیب یافته، سعادتش به این است که به حسب قوای بدنی و روحى به خیر برسد و لذت ببرد.و شقاوت آن است که این خیر را دارا نباشد و از آن محروم گردد.
واژه سعادت در قرآن
واژه سعادت دوبار در قرآن، و در آیات ۱۰۵ و ۱۰۸ سوره هود آمده است: " یوم یأت لا تکلم نفس الا باذنه فمنهم شقى و سعید
هود/سوره۱۱، آیه۱۰۵.
...

💡 ز خدمت تو شهان را سعادت و شرف است ز طاعت تو جهان را جلالت و جاه است

💡 سرانجام دردناک و همراه با خواری برای کافران و فرجام خوش همراه با سعادت و عزّت برای مؤمنان با کلمه خالدین درآیه مورد تأکید قرار گرفته‌است و نشان‌دهنده دوام و ابدی بودن عذاب‌ها و پاداش‌های جهان آخرت است.

💡 نقد و رد سخن فخررازى كه گفته است سعادت و شقاوت آدمى به حكم خدا و لازملاينكفاوست

💡 والی دین ولی حق، آن که نموده از ازل عرش زفرش درگهش، کسب سعادت و شرف

💡 به سوی بحر رو ای ماهی و مکش خود را تو با سعادت و اقبال خود چه در کینی

💡 و معلوم است كه انسان خودش نمى تواند اين نقيصه خود راتكميل كند، چون فطرت خود او اين نقيصه را پديد آورده، چگونه مى تواند خودش آن رابرطرف ساخته راه سعادت و مال خود را در زندگى اجتماعيش هموار كند؟.