امر حقیقی

[ویکی فقه] امر ناشی از اراده جدّی مولا به سبب مصلحت داشتن متعلق را امر حقیقی گویند.
امر حقیقی، مقابل امر صوری بوده و به امری گفته می شود که اراده حقیقی مولا به ایجاد متعلق آن در خارج تعلق گرفته است؛ به بیان دیگر، اگر متعلق امر به سبب مصلحت دار بودن، مطلوب حقیقی مولا باشد، موجب تعلق اراده حقیقی و جدی مولا به ایجاد آن در خارج می گردد و به دنبال آن، امری از جانب مولا صادر و به وسیله آن مکلف به سوی انجام مطلوب در خارج روانه می شود؛ بر خلاف امر صوری که متعلق امر، هیچ مصلحتی ندارد و اراده حقیقی مولا به آن تعلق نگرفته است. بر امتثال امر حقیقی، ثواب و بر مخالفت با آن، عقاب مرتب می گردد.

💡 از طرفی در ترازنامه میزان بدهی سازمان نیز مشخص می‌گردد. هر سازمان ممکن است به افراد مختلف بدهی داشته باشد (حساب بستانکاران) یا مؤسسه ممکن است با صدور چکهای مختلف اسناد پرداختنی مختلفی داشته باشد. خلاصه اطلاعات بدهی مؤسسه و در نهایت سرمایه تشکیل مؤسسه نیز در قسمت بدهیهای ترازنامه مشخص می‌گردد. علت امر این است، که شرکت همواره به صاحب سرمایه بدهکار می‌باشد. در حقیقت بدهی و سرمایه دیون یک مؤسسه را به افراد حقیقی یا حقوقی دیگر مشخص می‌کند.

💡 وحدت وجود مهم‌ترین نظریه عرفان اسلامی در تعریف مشهور، بیانگر آنست که «ذات هستی یکی -بلکه یگانه- است و مصداق آن حق (خدا) است و ماسوای آن نمود و ظهور و تجلی او و از شئونات اویند.» هر امر ذاتی وحدت حقیقی دارد یعنی نه تنها یکیست بلکه یگانه است. ذات وجود نیز وحدت حقیقی (وحدت حقه حقیقیه) دارد و به عنوان یک حقیقت لاجرم از یگانگی و صرافت برخوردار است و مصداق آن ذات احدی خداست؛ وجود حق و شئونات وی از آن جهت که به تعدد متحققند، بدون تناقض مصداقی در کنار حقیقت وحدت وجود، به عرض کثرت وجود خواهند بود. از آنجا که حقیقت وحدت وجود سوای مفهوم ذهنی همه‌فهم آن، تنها با شهود عارف دریافت می‌شود از حیث معرفتی به آن وحدت شهود نیز می‌گویند.