المستنصر اول. [ اَ م ُ ت َ ص ِ رِ اَوْ وَ ] ( اِخ ) محمدبن یحیی بن عبدالواحدبن ابی حفص نهستانی مکنی به ابوعبداﷲ ( متوفی در 675 هَ. ق. 1277/ م. ) از ملوک دولت حفصیه در تونس. رجوع به اعلام زرکلی چ 1 ج 3 ص 1000 و مستنصر و محمدبن یحیی شود.
محمد بن یحیی بن عبدالواحد بن ابی حفص نهستانی مکنی به ابو عبدالله از ملوک دولت حفصیه در تونس.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این اختلاف یک توجیه آئینی داشت که اسماعیلیان به وسیلهٔ اسماعیل، پسر جعفر صادق، ششمین امام شیعه، با آن پیوند داشتند. به عبارتی جعفر صادقْ اسماعیل را به عنوان جانشین خود انتخاب کرده بود و تعیین فرزند بعدی او نمیتوانست انتخاب اول را خنثی کند. افضل ادعا میکرد که المستنصر بالله در بستر مرگ مستعلی را جانشین خود ساخته است، اما اسماعیلیان، نزار را که جانشین نخستین بود، به امامت خود پذیرفتند. مسئلهٔ دیگر این بود که نزار جانشینی برای خود انتخاب نکرده بود و کسی نمیتوانست ادعای امامت کند. پس صباح دعوت مستقل نزاریه را شکل داد، اما هیچگاه نام جانشین نزار را علنی نساخت و از آن پس اسماعیلیان ایران با نام نزاریه شناخته شدند. در این دوره آنها امامی نداشتند و همانند دورهٔ پیش از برپایی خلافت فاطمی، دورهٔ ستر، غیبت امامشان را تجربه کردند. در این زمان مردم حسن صباح را، که مهمترین داعی بود، به عنوان حجت امام پذیرفتند.
