اعلام نهج البلاغه

[ویکی نور] اعلام نهج البلاغه (سرخسی). اعلام نهج البلاغه اثر سید سند، علی بن ناصر حسینی سرخسی، کتابی است به زبان عربی که به شرح و توضیح مشکلات نهج البلاغه و تفسیر معضلات آن می پردازد.
هدف مؤلف از نگارش این کتاب حل مشکلات و تفسیر معضلات و بازگشودن گره ها و نیز توضیح کلمات علی (علیه السلام) در زمینه توحید و امامت و...است.
کتاب مشتمل بر مقدمه ای به قلم محقق، مرحوم شیخ عزیزالله عطاردی، مقدمه مؤلف و سه باب(بر اساس تبویب نهج البلاغه سید رضی) می باشد.
در مقدمه ای که محقق بر کتاب نگاشته، سخنان دانشمندان درباره نهج البلاغه، موضوعاتی که در نهج البلاغه بدان ها پرداخته شده، اجازات نهج البلاغه، شبهاتی که درباره نهج البلاغه مطرح گردیده، معرفی شارح، رساله فخرالدین رازی به سرخسی و نیز پاسخ سرخسی به رساله وی مطرح گردیده است.
شاید از عنوان کتاب؛ یعنی «اعلام نهج البلاغه» در بادی امر چنین به نظر برسد که مؤلف در این کتاب به معرفی و شرح حال اعلام و شخصیت هایی که در نهج البلاغه از آن ها نام برده شده می پردازد؛ در حالی که این گونه نیست؛ بلکه این کتاب به شرح و توضیح برخی کلمات و فرمایشات که نیاز به تفسیر و توضیح داشته می پردازد و فرمایشات حضرت را در زمینه مسائل اعتقادی به ویژه توحید و امامت و نیز آفرینش آسمان و زمین و فرشتگان توضیح داده و به شبهاتی که از جانب مخالفان ابراز گردیده پاسخ می گوید.

💡 534- نهج البلاغه صبحى صالح ص 299 خطبه 191 و نهج البلاغه فيضالاسلام ص 809، 808 خطبه 234 ((حلماء)) آمده و در ميزان الحكمه ج 6 ص 259 حكماآمده كه نويسنده محترم آنرا از بحار ج ص 100 ص 190 آورده است.

💡 نیز از نهج البلاغه: کسی که زبانش بروی فرمانروا بود، جانش کم ارز شود. فقر زیرک را از بیان حجت خویش بازدارد.

💡 از نهج البلاغه: به گذشته مرا برادری دینی بود که کوچکی دنیا در چشمش، وی را در چشم من بزرگ ساخته بود، از فرمانروائی شکم بیرون بود و آنچه را که نمی یافت، اشتها نمی آورد و آن گاه که می یافت، بیش از اندازه نمی خورد.

💡 765-منهاج البراعة، ج 17، ص 182 و بحارالانوار، ج 32، ص 361 و الامامة والسياسة، ج 1، ص 91. و شرح نهج البلاغه ابن ميثمذيل نامه پنج، ج 4، و وقعه صفين، ص 20 و نهج السعادة، ج 4، ص 85.

💡 813-شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 3، ص 118 و المعارف، ص 127.

💡 بر اساس شناسنامه، وی متولد ۲۶ بهمن ۱۳۰۷ است، هرچند در نوشته‌ای از خود او در پشت نسخه‌ای نفیس از نهج البلاغه، به نقل از پدرش ۲۳ جمادی الثانی ۱۳۴۶ مصادف با ۵ آذر ۱۳۰۷ در کرمانشاه ثبت شده‌است.