لغت نامه دهخدا
ات اکلس. [ اِ ت ِ اُ ل ِ] ( اِخ ) برادر پلی نیسس و پسر اُدیپوس بود. ات اکلس و پلی نیس از کودکی یکدیگر را دشمن میداشتند و تشنه ٔخون هم بودند و آن کینه از بطن مادر آغاز شده بود. پس از مرگ اُدیپوس مقرر شد که هر یک از آن دو یک سال بجای پدر بر شهر تب سلطنت کنند. ات اکلس پس از یکسال از سلطنت دست نکشید و پلی نیسس از پادشاه آرگس و شش پادشاه یونانی دیگر یاری طلبید و با برادر بجنگ پرداخت و آن جنگ معروف به ( ( جنگ سلاطین هفتگانه ) ) است. بالجمله برادران یکدیگر را بکشتند لکن آتش کینه آنان با آب مرگ نیز فروننشست و شعرای قدیم یونان بر آنند که چون اجساد آن دو را در یک آتش بسوختند باز شعله آتش دونیمه شد و چنان مینمود که آن دو نیمه با یکدیگر بجنگ اندرند. رجوع به فرهنگ نامه تمدن قدیم شود.
