واژه «آباد کرد» در زبان فارسی به معنای ساخته، بنا شده، یا عمرانیافته به کار میرود و بیانگر حالتی است که چیزی توسط انسان ایجاد، تعمیر یا دارای رونق و نظم شده باشد. این ترکیب از «آباد» به معنای سرسبز، آبادان و دارای رونق، و «کرد» به عنوان فعل کمکی تشکیل شده و در مجموع مفهوم «آباد شده» یا «به حالت عمران درآمده» را میرساند. در متون کهن فارسی، «آباد کرد» معمولاً برای توصیف مکانهایی مانند شهر، روستا، باغ یا خانهای استفاده میشده که توسط انسان ساخته یا بازسازی شده است. همچنین در ادبیات کلاسیک، این واژه گاهی به صورت وصفی به کار رفته و معنای «معموره و دارای زندگی و رونق» را القا کرده است. در لغتنامهها نیز «آباد کرد» به صورت «بنا کرده، ساخته و معموره» تعریف شده است. از نظر معنایی، این واژه بر نتیجه یک عمل عمرانی یا سازندگی دلالت دارد، نه صرفاً خود عمل ساختن. بنابراین وقتی گفته میشود چیزی «آباد کرد» است، منظور این است که آن چیز ساخته شده و به وضعیت آبادانی و رونق رسیده است. در شعر فارسی نیز این تعبیر برای بیان زیبایی و آبادانی مکانها به کار رفته است. در مجموع، این واژه به معنای چیزی است که ساخته و آباد شده و از حالت ویرانی خارج گردیده است.
اباد کرد
لغت نامه دهخدا
( آبادکرد ) آبادکرد. [ ک َ / ک ِ ] ( ن مف مرکب ) بناکرده. معموره. آبادکرده. ساخته:
این نهال نشانده را مشکن
مکن آبادکرد خویش خراب.مسعودسعد.
فرهنگ عمید
( آباد کرد ) آبادکرده، ساخته، بناشده: این نهال نشانده را مشکن / مکن آبادکرد خویش خراب (مسعودسعد: ۵۹ ).
فرهنگ فارسی
( آباد کرد ) بنا کرده ساخته
جمله سازی با اباد کرد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 احمدآباد (تفلی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سروآباد در استان کردستان ایران است که احمد آزادوار آن را آباد کرد.
💡 وزیر شاه سعد الملک مسعود چو سعد آباد کرد از روی محمود
💡 آب تیغش ملک ویران را ز نو آباد کرد هرکجا ویرانه آری آبش آبادان کند
💡 به ایران همه کشور آباد کرد جهان را پر از بخشش و داد کرد
💡 ملک را، حکمت ز عدل آباد کرد خلق را، خلقت بخود مفتون کند
