قاضی اشرف

قاضی اشرف. [ اَ رَ ] ( اِخ ) احمدبن عبدالرحیم بن علی بن حسین، ملقب به بهاءالدین و مکنی به ابوالعباس. پسر قاضی فاضل معروف است. وی از افاضل عصر خود بوده و به استماع حدیث و جمع کتب رغبتی مفرط داشته و نزد اکابر وقت احترامی تمام داشته است. وی شب دوشنبه هفتم جمادی الاخره سال 643 هَ. ق. در 70سالگی در قاهره وفات یافت و نزد پدر مدفون گردید. ( ابن خلکان ج 1 ص 308 و ج 2 ص 594 ) ( روضات الجنات ص 437 ) ( ریحانة الادب ج 3 ص 373 ).
قاضی اشرف. [ اَ رَ ] ( اِخ ) علی بن حسین یا حسن بن احمد، مشهور به قاضی اشرف پدر قاضی فاضل معروف و از مردم عسقلان است. وی گاهی هم به طور نیابت قضاوت می نموده. او در شب یکشنبه یازدهم ربیع الاول سال 546 هَ. ق. در قاهره وفات یافت. ( ابن خلکان ج 1 ص 308 و ج 2 ص 493 ) ( روضات ص 428 ) ( ریحانة الادب ج 3 ص 273 ).

💡 قاضی محمد عیسی در ۱۹ ژوئن ۱۹۷۶ درگذشت. او ۳۷ سال فداکارانه در مسلم لیگ خدمت کرد. در میان بازماندگان وی شخصیت‌های برجسته پاکستانی وجود دارد از جمله پسرش قاضی فائز عیسی است که قاضی‌القضات دادگاه عالی پاکستان می‌باشد. برادرزاده او قاضی اشرف جهانگیر است که بسیاری از مناصب برجسته دیپلماتیک را در خدمت پاکستان داشته است. قاضی محمد عیسی نیز از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ به عنوان سفیر پاکستان در برزیل بود.