فصیح الدین

فصیح الدین. [ ف َ حُد دی ] ( اِخ ) نظامی هروی، متولد هرات و متوفی بسال 919 هَ. ق. ( دانشوران خراسان ص 265 ). او راست: تعلیقه بر شرح قاضی زاده بر اشکال التأسیس که در 879 هَ. ق. برای امیر علیشیر نوشته است. ( یادداشتی از مؤلف ). از احفاد مولانا نظم الدین است که ایشان را نظامیان میگویند و در خراسان نسب از نسب ایشان شریف تر نیست و در بیست سالگی تکمیل علوم کرد و حالا ( زمان امیر علیشیر ) قریب سی سال شد که به افاده مشغول است. از علوم ظاهر هیچ علمی نباشد که او درس نگوید و در هر علمی که گوید حواشی مفید و مصنفات دارد که علما از او بهره مندند و با این همه بذل نیز دارد که منافی این علوم است و به اخلاق حمیده و اوصاف پسندیده متصف است. ( از مجالس النفائس امیر علیشیر نوایی صص 106-107 از ترجمه فارسی چ حکمت ). سرآمد فضلای استرآباد بود و در فن شطرنج مهارت تمام ظاهر مینمود و در نظم قصاید و معمیات نهایت بلاغت بجا می آورد و اکثر اوقات شریف را به خدمت امیر نظام الدین علیشیر صرف میکرد و بعد از فوت آن جناب به ملازمت آستان معدلت آشیان خاقان منصور پرداخت و داروغه ٔکتابخانه همایون شد. ( از رجال حبیب السیر ص 199 ).

اسم: فصیح الدین (پسر) (عربی)
معنی: دارای روشنی و فصاحت در دین

💡 در سال ۲۰۱۵ وزارت داخله افغانستان به دروغ ادعا کرد که قاری فصیح الدین با ۴۰ نفر از افرادش کشته شده‌است، اما این ادعا پروپاگاندا از آب درآمد.

💡 قاری فصیح الدین بدخشانی که به عنوان فاتح شمال و فاتح پنجشیر هم شناخته می‌شود، فرمانده طالبان و لوی درستیز (رئیس ستاد کل نیروهای مسلح) کنونی افغانستان است. او در حمله نیروهای طالبان به بقایای مقاومت در ولایت پنجشیر درگیر بوده‌است.