عبدالرافع

عبدالرافع. [ ع َ دُرْ را ف ِ ] ( اِخ ) ابن ابوالفتح الجدوی. مؤلف مجمع الفصحاء نویسد: حکیم ضیاءالدین عبدالرافع فاضلی است جلیل القدرو کاملی منشرح الصدر، شاعری است و استاد در حکمت نظری و عملی مدتها در خدمت سلطان ملک خسرو بود در نهایت احترام میزیست او را اشعاری است. از آنجمله است:
گلبن حکایت از بت کشمیر میکند
سوسن نشان ز لعبت فرخار میدهد
گردون لاژوردی از شاخ سیم رنگ
شنگرف میدماند و زنگار میدهد.
( از مجمعالفصحاء ج 1 ص 336 ) ( از لباب ج 1 ص 327 ).

اسم: عبدالرافع (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: abdorrāfee) (فارسی: عبدالرافع) (انگلیسی: abdorrafee)
معنی: بنده ی خدای برپا دارنده و بلند کننده، [رافع از نام ها و صفات خداوند است]

💡 مشاری العفاسی در دانشگاه اسلامی مدینه تحصیل کرد و در ده نوع قرائت و ترجمهٔ قرآن مهارت یافت. او توسط شماری از دانشوران قرآن تأیید شده و نزد شماری از معروف‌ترین قاریان قرائت کرده‌است. در اکتبر سال ۲۰۰۸ العفاسی برندهٔ نخستین اسکار خلاقیت عرب در مصر شد.سبک بدیع او در ترتیل خوانی قرآن ونیز تواشیح‌هایی که توسط او خوانده شده نزد قاریان و موشحان بسیار شناخته شده و طرفداران زیادی دارد. العفاسی در قرائت تحت تأثیر علی عبدالله جابر است. عفاسی دو فرزند دختر و دو فرزند پسر دارد و ملقب به ابی نوراء است. او شاگرد کسانی چون احمد عبدالعزیز الزیات و ابراهیم علی شحاته السمنودی و عبدالرافع رضوان علی الشرقاوی و دکتر احمد عیسی المعصراوی بوده‌است.وی در ماه رمضان تلاوت‌هایی را در نماز تراویح اجرا می‌کند.