سمیطیه

( سمیطیة ) سمیطیة. [ س ُ م َ طی ی َ ] ( اِخ ) سمطیه. شمیطیه. اصحاب یحیی بن ابی السمیط معتقد به امامت محمد پسر دیگر امام جعفر صادق ( ع ) بجای امام موسی کاظم ( ع ) و معتقد به امامت پسران محمد. ( خاندان نوبختی ص 257 ). و رجوع به مقالات اشعری ص 27، الفرق ص 65 و الخطط مقریزی ج 4 ص 173. اصحاب یحیی بن [ ابی ] سمیط زعم ایشان آن است که امام فاخر و بحر زاخر آن بحق و صواب ناطق ابی عبداﷲ جعفر صادق رضی اﷲ عنه فرمود که امام شما و پیشوای ارباب هدی نام او موافق نام کریم حضرت رسالت پناه علیه صلوات اﷲ تواند بود و امام طاهر ابی جعفر محمد باقر رضی اﷲ عنه به امام فاخر و بحر زاخر فرمود که اگر ترا پسری شود بنام او، او را مسمی دار و او را امام شمار هر آینه امام بعد از صادق فرع آن اصل کریم باشد محمد.( ترجمه الملل و النحل شهرستانی چ نائینی ص 181 ).

سُمَیطیّه
رجوع شود به:سبطیه

💡 محمد دیباج، یکی از فرزندان جعفر صادق و از امامان زیدیه است. وی در ابتدا از فعالیت‌های سیاسی منصرف بود تا آنکه بر اساس واقعه‌ای در سال ۲۰۰ ه.ق، قیامی را در مکه تدارک دید، اما قیامش شکست خورد. او توسط عیسی جلودی به خراسان و نزد مأمون فرستاده شد و تا پایان زندگانی در همانجا بود. وی توسط فرقه سمیطیه نیز به عنوان امام شناخته می‌شود. او با موسی کاظم برادر مادری و پدری است.

💡 وی از امامان زیدی نیز بوده‌است و مورد توجه زیدیان بود. بر اساس گزارش‌هایی، فرقه سمیطیه نیز او را امام خود می‌پنداشتند. مادرش را حمیده گزارش کرده‌اند و بر این اساس وی برادر موسی پدری و مادری موسی کاظم بوده‌است. او علاوه بر موسی کاظم، صاحب برادری به نام اسحاق معروف به موتمن و خواهری به نام فاطمه بوده‌است.