رقا

لغت نامه دهخدا

رقا. [ رِ ] ( ع اِ ) حنا. حَنی. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به رقان شود.

جمله سازی با رقا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 لااله الاالله حقا حقا، لااله الاالله تعبدا و رقا، لااله الاالله ايمانا و تصديقا و صدقا