لغت نامه دهخدا
خزمه. [ خ َ زَ م َ ] ( ع اِ ) واحد خزم. ( منتهی الارب ) ( از لسان العرب ) ( از تاج العروس ). || برگ بافته مقل. ( منتهی الارب ) ( از لسان العرب ).
خزمه
فرهنگ فارسی
واحد خزم یا برگ بافته مقل
جمله سازی با خزمه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 «هه موو کوردێکی پاک، چاک، دیندار، دلسۆز و ئهدبدۆست ئهگهر به دڵ و گیان خوی بهمنهت بار و قهرزاری مامۆستای هێژاو زانای کورد مه لا عه بدولکه ریم موده ریس نهزانی ناههقی دهکا. چونکه مامۆستا و کوڕه کارامه و لێزانهکانی به ههموو هێز و توانای خۆیانهوه به هیچ بارێک له خزمهتی کوردی چاره ڕه شی، دووره بهشی هژار دریخیان نه کردووه …
💡 جارێک لهگهل چهند ماموستای گهوره و ماقوڵ له بارهگای حهزرهتی غهوس گهیلانی له حوجرهٔ تهنگ و بچکۆلهکهٔ دا له خزمهتی مامۆستا دانیشتبووین، من نه و بیرهم به میشکدا دههات ئهگر ههموو نووسینه به نرخهکانی ئهم مامۆستا کورته بالا، رهزا سووک، خویین شیرین و قسه خۆشهبینی و له تایهکی ترازوی باوی و جستهٔ لاوازی خۆشی و له تایهکی دیکهیش بخهٔ نایا سهری وه میچی حوجره کهٔ نا کهوی؟»
