لغت نامه دهخدا
حثا. [ ح ِ ] ( اِخ ) موضعی به شام در گفته عدی بن رقاع:
یا من رای برقاً ارقت بضوئه
امسی تلالاً فی حوارکه العلی
فاصاب أیمنه المزاهر کلها
و اقتم أیسره أثیدة فالحثا.( معجم البلدان ).
حثا
جمله سازی با حثا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و من صلى على ميت صلى عليه جبرئيل و سبعون الف الف ملك و غفر له ما تقدم من ذنبه و ماتاخر و ان اقام عليه حتى يدفه و حثا عليه من التراب انقلب من الجنازه و لهبكل قدم من حيث شيعها حتى يرجع الى منزله قيراط من الاجر و القيراطمثل جبل احد يكون فى ميزانه من الاجر.
