اعراز

لغت نامه دهخدا

اعراز. [ اِ ] ( ع مص ) تباه گردانیدن.( منتهی الارب ). فاسد گردانیدن و تباه کردن. ( ناظم الاطباء ). تباه کردن. ( یادداشت مؤلف ). فاسد ساختن: اَعرزتنی من کذا؛ ای اعوزتنی منه. ( از اقرب الموارد ).

فرهنگ فارسی

تباه گردانیدن. فاسد گردانیدن و تباه کردن.

جمله سازی با اعراز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 محمد شفیع جهانشاهی از خاندان فضل و تقوی و دیانت بوده، پدر و اجدادش مجتهد زمان خود و مورد عنایت و اعراز سلاطین و مقامات کشوری بوده و بر مسند اجتهاد حکومت شرع را داشته‌اند.

💡 بار پروردگارا! هر كدام از بندگانت كه سخن عادلانه و اصلاح كننده و بدون مفسده ما رادر دين و دنيا بشنود ولى پس از شنيدن از يارى آئين تو و اعراز دينت سر باز زند و پشتكند، ما تو را بر ضد او به شهادت مى طلبيم.

پوشینه یعنی چه؟
پوشینه یعنی چه؟
کیک فنجانی یعنی چه؟
کیک فنجانی یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز