استوقد

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
وقد (۱۱ بار)
افروخته شدن آتش. چنانکه ایقاد به معنی افروختن آن است.. برای شما از درخت سبز آتشی بوجود آورد که از آن آتش می‏فروزید. رجوع شود به «خضر».. ای هامان برای من بر گل آتش بیافروز و آجر بپز. استیقاد: افروخته شدن و افروختن است. حکایت آنها حکایت آن کس است که آتشی روشن کرد. وَقُود: (به فتح واو) هیزم و نحو آن که وسیله آتش افروزی است.. آنها هیزم آتش اند. بترسید از آتشی که خوراک و هیزم آن مردم و سنگهااند رجوع شود به «حجر». وُقود (بضم - و) مصدر است به معنی افروخته شدن ولی در قرآن عظیم بکار نرفته است. *. آتش افروخته خدا.

💡 1 در مثال اول مى گويد: آنها مانند كسى هستند كه آتشى (در شب ظلمانى افروخته (تا درپرتو نور آن راه را از بيراهه بشناسد و بهمنزل مقصود برسد (مثلهم كمثل الذى استوقد نارا).

💡 مثلهم كمثل الذى استوقد نارا فلما اضاءت ما حوله ذهب الله بنورهم و تركهم فى ظلمتلايبصرون. صم بكم عمى فهم لا يرجعون

💡 قابل توجه اينكه: قرآن در اينجا از جمله استوقد نارا استفاده كرده است، يعنى آنها براىرسيدن به نور نار استفاده مى كنند آتشى كه هم دود و هم خاكستر و هم سوزش دارد، درحالى كه مؤ منان از نور خالص و چراغ روشن و پر فروغ ايمان بهره مى گيرند.

💡 جمعى از مفسران از ابن عباس در شاءن نزول نخستين آيه فوق چنيننقل كرده اند: هنگامى كه خداوند در آيات گذشته پيرامون منافقين، دومثال براى آنها بيان كرد (مثلهم كمثل الذى استوقد نارا... و او كصيب من السماء...)منافقين گفتند خداوند برتر و بالاتر از اين است كه چنين مثالهائى بزند، و از اين راه دروحى بودن قرآن اظهار ترديد كردند، در اين موقع آيه فوقنازل شد و به آنها پاسخ گفت.

💡 (مثلهم كمثل الّذى استوقد ناراً فلّما اضاءت ما حوله ذهب اللّه بنورهم و تركهم فى ظلمات لاّيبصرون )(435)